"Historia nie całkiem prawdziwa" - Qurtis

Nam pić już nie dano - więc wstałem
i spojrzałem po barze; **** tam chlało
przy długich stołach ciągną się ich szeregi
niezbyt prosto i niezbyt trzeźwo, lecz siedzą lebiegi
i widziałem tam Jara - siedząc pawia rzucił
choć nawet do jednej bani jakoś się nie zmusił.
Naśmiewa się z niego tłum obcych w tym barze
Lecz w jego obronie Shivo hardo staje
I choć on niewielki  wnet pięści wyciąga
i sam bohatersko ich mocy urąga
Lecz zaraz za nim staje Addy wraz z Bagsikiem
jeden straszy ich wzrokiem, drugi fińskim rykiem
Lecz skąd się w nich bierze siła niespożyta
Skąd oni wiedzą jak bić przeciwnika
Przyczyna jest prosta i siedzi w kąciku
Pod postacią Agnieszki w miękkim foteliku
A przy niej odważnie jak greckie posągi
stoi Gosia z Beatą popijając strongi
A widząc swe Nimfy  nieco zagrożone
Luc, Rafał i Kabzior idą w wrogą stronę
Dzierżąc w swoich rękach szklane tulipany
rozgraniają dresiarzy od ściany do ściany
A Faraon i Carbo chociaż bez przydziału
walą z prawej lub z lewej jak to we zwyczaju
Lecz bitwa byłaby na pewno sromotnie przegrana
Gdyby nie postać Quentina szamana
On to jedyn z okrzykiem Tola !!
potrafił zrobić z Ori0na idola
stawiając rzeczonego na środku sali
tak że na jego widok wrogowie wnet zwiali
i tylko Robson stanął zachwycony
i z podniecenia zrobił się spocony
i jego ręka długo i głęboko
szukała nie znalazła- i Robson pobladnął
bo w wirze walki mały mu odpadnął